X
تبلیغات
رایتل

عمر جمعه به هزار سال می‌رسه

پنج‌شنبه 10 شهریور‌ماه سال 1390 ساعت 03:15 ق.ظ

با... صدای بی‌صدا،
مث یه کوه بلند،
مث یه خواب کوتاه،
                         یه مرد بود، یه مرد.

با دست‌های فقیر،
با چشم‌های محروم،
با پاهای خسته،
                        یه مرد بود، یه مرد.

شب، با تابوت سیاه،
نشست توی چشم‌هاش؛
خاموش شد ستاره،
                        افتاد روی خاک.

سایه‌ش هم نمی‌موند
هرگز پشت سرش؛
غمگین بود و خسته،
                        تنهای تنها.

با لب‌های تشنه
             به عکس یه چشمه
                              نرسید تا ببینه
                                                قطره
                                                     قطره
                                                         قطره‌ی آب
                                                                    قطره‌ی آب.

در شب بی‌تپش
           این‌طرف، اون‌طرف
                            می‌افتاد تا بشنفه
                                                  صدا
                                                       صدا
                                                           صدای پا
                                                                    صدای پا.

.............................................................................................

وقتی "گنجیشکک اشی مشی" «گوزن‌ها» لب بومی نشست که برنخاست

یه مرد، «رضا موتوری»، رفت زیر کامیون

دوره «خداحافظ رفیق» بودُ از سقف سیاه خون می‌چکیدُ عمر جمعه به هزار سال می‌رسید

"کوچه ها تاریک" بودنُ و "دُکون‌نا بسته"

منتظر بودیم ما؛ به:

"بوی عیدی، بوی توپ" و " بوی یاس جانماز ترمهء مادربزرگ"

پای همهء این قصه‌ها: "یه مرد بود، یه مرد"....

....

هیچ

همین

کوه‌کنی بود «فرهاد مهراد»

در زمانه‌ای که فرهادگونه‌گان، زحمت کندن کوه را به شیرین می‌دهند...

9 شهریور. پاریس.

...................

برای نسلی که فرهاد، مانندشان زیست و نسلی که به یاد فرهاد زیست

و

نسلی که فرهادها را ندارد و گم شده است

del.icio.us  digg  newsvine  furl  Y!  smarking  segnalo